Hallo mensen,

Hier opnieuw een verhaal over mijn belevenissen zover in Korea. Nogmaals bedankt voor alle leuke reacties die ik zie en hoor! Ik lees ze met veel plezier.

Vorig weekend was echt een top weekend. Op Zaterdag zijn we met een groep naar Seoul geweest om daar een traditioneel paleis te bezoeken. Het lijkt erg op de verboden stad in China werd me later verteld. Het was allemaal zeer indrukwekkend, maar toch ook een beetje saai want alle gebouwen leken op elkaar. Achter op het 'park' lag wel een hele mooie tuin. Dat was eigenlijk het mooiste gedeelte. 's Avonds gingen we nog naar een leuk riviertje in Seoul. Het lijkt een natuurlijk riviertje maar het is gewoon aangelegd om het een beetje 'natuurlijk' te maken tussen de grote wolkenkrabbers.

Zondag was een van de mooiste dagen tot nu toe. 's Ochtends gingen we eerst voetballen met het internationale team tegen een Koreaans team. Bij een stand van 2-2 kreeg ondergetekende een NIET te missen kans, zoals u ziet ligt de nadruk op NIET TE MISSEN. A la Wim Kieft in 1983 wist ik deze bal echter zeer knap tegen de lat aan te krijgen waardoor hij weer het veld in stuiterde. Als je hem tegen de lat aan wil schieten, dan gaat dat 99999 keer mis en 1 keer goed. Best een goede prestatie van mij dus, doe het maar eens na! Uit de tegen aanval viel natuurlijk de 3-2 en druipten we een beetje af. Hierna was het tijd voor bungee jumpen! Natuurlijk heb ik dit niet tegen moeder Annie verteld omdat ze anders bang zou zijn, nou Annie, bij deze, ik heb al gebungeejumped en ik leef nog, ik mis dan wel een been maar ach, 1 is meer dan zat toch? Ik mocht het bungeejump festijn openen en sprong als eerste naar beneden. Onderweg heb ik nog even duidelijk gemaakt dat Twente mijn favoriete club is door dit zo hard mogelijk te schreeuwen :D Na het bungeejumpen gingen we naar de Suwon Blue Wings kijken, het voetbalteam hier dat in een stadion speelt waar 43 000 man in kan. Het is een stadion dat speciaal is gebouwd voor het WK van 2002. De Blue wings zijn afgelopen jaar kampioen geworden dus ik verwachtte er wel wat van. Het voetbal zelf is super grappig. Aanval op aanval, 90 minuten lang. Het had wel 6-6 kunnen worden maar de stand bleef steken op 3-3. Heel mooi om te zien! Hierna werd er nog een klein biertje gedronken om tevreden naar bed te gaan.

De rest van de week verliep goed. Weinig bijzondere dingen meegemaakt. De lessen op school zijn nog steeds simpel en de leraren leggen alles 6 keer uit dus soms is het een beetje slaapverwekkend.

Het eten hier is nog steeds top, je kunt hier dus elke avond uit eten en dan geef je ongeveer 3 a 4 euro uit. Als je thuis zelf gaat koken, kost het nog meer en dan smaakt het waarschijnlijk ook nog minder.

Mijn trouwe huisgenoot bidt nog steeds elke dag trouw richting Mekker. En hij blijft me ook trouw 's ochtends om half 5 wekken als hij gaat koken. Super kerel dus! Mijn andere huisgenoten zijn ook top. Mijn Chinese vriend Shuai heeft in totaal 2 shirts bij zich, 1 die hij aan had toen hij hier kwam, en 1 die hij hier kreeg van de universiteit. Shuai vindt deze shirts zo mooi dat hij ze letterlijk dag en nacht aan heeft en ze 1 keer per week verschoond. Niet al te fris dus! Maar ach, ik moet niet zeuren he ;)

Gisteren zijn we opnieuw met een groepje naar Seoul geweest. Seoul ligt trouwens op 45 minuten hier van. Hier hebben we even geshopt, maar kon niks vinden, en 's avonds zijn we naar een feest geweest voor mensen van over de hele wereld die bij elkaar kwamen. De organisator was een Nederlander die al heel lang hier woont. Hij kon nog redelijk Nederlands. In ieder geval, onbeperkt bier voor 20 000 Won (11 euro). Klinkt goed he jongens? Je kon ook nog onbeperkt Soju drinken. Dit is de drank van Korea. Het is een soort Wodka, alleen dan met 20 procent alcohol. Volgens mij drinken de Koreanen het zelfs bij hun ontbijt, overal zie je het.

Nou dat was het dan alweer, zal jullie snel weer op de hoogte brengen van het leven hier. Oh ja, de titel. Nadat we deze week in een zaak wat hadden gegeten kwamen er een stel Koreanen bij ons aan tafel zitten. Slechts 1 hiervan sprak Engels want hij had gestudeerd in Europa. Nadat hij ons al 2 keer had verteld dat het in England, London, Brighton was, vroegen we hem voor de grap of hij al eens in England was geweest: Ineens raakte hij helemaal opgewekt en vertelde dat hij in England, London, Brighton had gestudeerd. 5 minuten later vroegen we dit nog een keer, nogmaals hetzelfde antwoord en telkens was hij vergeten dat hij het al had verteld, dit ging nog letterlijk 10 keer door totdat de tranen bij mij over de wangen rolden van het lachen, en hij weer heel blij vertelde dat hij in Brighton was geweest. Ik vraag me nog steeds af of hij dronken was, of gewoon zo 'slim'.

Nou mensen, tot de volgende keer!